Ponad 200 tysięcy podpisów pod obywatelską inicjatywą ustawodawczą Uwaga! Polowanie – przyczyniła się do tego każda osoba zbierająca podpisy, każda osoba, która podpisała się pod inicjatywą, każda osoba promująca zmianę patologicznego prawa łowieckiego.
PORADNIK – krok po kroku.
- Wchodzimy na stronę konsultacji.
- Wybieramy sposób logowania się.
- Logowanie przez mObywatela.
- Akceptacja zasad konsultacji.
- Odpowiadamy na pytania i piszemy komentarz ogólny.
- Pierwsza propozycja komentarza (wersja skupiona na bezpieczeństwie osób postronnych).
- Druga propozycja komentarza (wersja skupiona przede wszystkim na jawności i dostępie do informacji).
- Trzecia propozycja komentarza (wersja skupiona głównie na ochronie zwierząt i wartościach etycznych).
- Czwarta propozycja komentarza (wersja ogólna).
- Przechodzimy do Podsumowania lub Komentujemy artykuły projektu.
- Komentujemy artykuły projektu ustawy.
- Przejdź do Podsumowania.
- Podsumowanie.
- Udało się!
Wchodzimy na stronę konsultacji.
Wejdź na stronę KONSULTACJI SPOŁECZNYCH (gdyby z jakiegoś powodu link nie działał: sygnatura obywatelskiego projektu to RPW/29629/2026) i kliknij link do Ankiety. Możesz także kliknąć w poniższy screen.
Wybieramy sposób logowania się.
Po kliknięciu w słowo Ankieta zostaniesz przeniesiona/przeniesiony na stronę, na której wybierzesz sposób logowania. Dostępne są następujące sposoby logowania:
– poprzez aplikację mObywatel,
– przez bankowość elektroniczną,
– przez eDowód,
– przez National eID (to opcja dla osób, które nie mają środka identyfikacji elektronicznej wydanego w Polsce, mogą potwierdzić tożsamość środkiem, który został wydany w innym państwie Unii Europejskiej).
My polecamy mObywatel, bo to najwygodniejsza opcja. Gdy ją wybierzesz, zobaczysz na ekranie kod QR. Zeskanuj go za pomocą aplikacji mObywatel, aby potwierdzić swoją tożsamość.
Logowanie przez mObywatela.
Zaloguj się do aplikacji. W dolnym menu aplikacji wybierz przycisk Kod QR. Wybierz przycisk Zeskanuj kod QR. Zeskanuj aplikacją kod QR z tego ekranu. W aplikacji wybierz przycisk Udostępnij dane, aby przejść do usługi.
Akceptacja zasad konsultacji.
Zostaniesz przeniesiona/przeniesiony na stronę, na której przeczytasz Zasady dotyczące udziału w konsultacjach społecznych. Zjedź na dół strony i najpierw kliknij Akceptuję przedstawione wyżej zasady konsultacji społecznych projektów ustaw, a następnie Kontynuuj (w prawym dolnym rogu strony).
Odpowiadamy na pytania i piszemy komentarz ogólny.
Zostaniesz przeniesiona/przeniesiony na stronę Formularz konsultacji społecznych – część ogólna, gdzie znajduje się 11 pytań oraz komentarz do całości projektu ustawy. Po kolei zaznaczamy (na końcu są grafiki):
Pierwsza propozycja komentarza (wersja skupiona na bezpieczeństwie osób postronnych).
Projektowana nowelizacja Prawa łowieckiego zasługuje na poparcie przede wszystkim dlatego, że wzmacnia bezpieczeństwo ludzi, jawność polowań, ochronę praw właścicieli nieruchomości oraz kontrolę nad wykonywaniem gospodarki łowieckiej.
Szczególnie istotne są zmiany dotyczące bezpieczeństwa osób korzystających z lasów, pól i innych terenów otwartych. Polowania odbywają się w przestrzeni współdzielonej z osobami spacerującymi, biegającymi, jeżdżącymi na rowerach, pracującymi czy przebywającymi na własnych nieruchomościach. Wykonywanie w takich miejscach czynności z użyciem broni palnej powinno podlegać możliwie wysokim standardom bezpieczeństwa.
Z tego względu pozytywnie należy ocenić zwiększenie minimalnej odległości oddawania strzału od budynków i miejsc zebrań publicznych, a także stworzenie publicznego rejestru polowań. Obywatel powinien mieć możliwość łatwego i szybkiego sprawdzenia, czy na terenie, na który zamierza wejść, odbywa się polowanie, bez konieczności przeszukiwania stron internetowych gmin czy rozproszonych obwieszczeń. Informacja powinna obejmować zarówno polowania zbiorowe, jak i indywidualne oraz wskazywać ich dokładną lokalizację.
Bardzo ważnym elementem projektu jest również wprowadzenie okresowych badań lekarskich i psychologicznych osób posiadających broń. Polowanie wiąże się z oddawaniem strzałów do przemieszczających się zwierząt, często w terenie, w którym mogą znajdować się osoby postronne. Regularna weryfikacja zdolności zdrowotnej do posługiwania się bronią powinna być podstawowym standardem bezpieczeństwa.
Pozytywnie należy również ocenić zaostrzenie odpowiedzialności za naruszanie przepisów, w tym udział w polowaniu po użyciu alkoholu lub środków odurzających, polowanie bez ważnych badań oraz naruszanie obowiązków związanych z rejestrem polowań.
Całość proponowanych rozwiązań zmierza w dobrym kierunku. Prawo powinno jednoznacznie przyjmować, że ochrona życia i zdrowia ludzi oraz możliwość bezpiecznego korzystania ze wspólnej przestrzeni mają pierwszeństwo przed wygodą organizacji polowań. Osoby korzystające z lasów i terenów otwartych nie powinny być narażane na ryzyko wynikające z braku informacji, zbyt małych odległości czy niewystarczającej kontroli nad osobami posługującymi się bronią.
Druga propozycja komentarza (wersja skupiona przede wszystkim na jawności i dostępie do informacji).
Jednym z najważniejszych elementów projektowanej nowelizacji Prawa łowieckiego jest zwiększenie jawności wykonywania polowań oraz funkcjonowania gospodarki łowieckiej. Obecny model jest w tym zakresie niewystarczający, ponieważ informacje o polowaniach są rozproszone, publikowane w różnych miejscach i często trudno dostępne dla osób, których bezpośrednio dotyczą.
Szczególnie istotne jest utworzenie publicznego rejestru polowań i gospodarki łowieckiej. Projekt zakłada, że powinny się w nim znaleźć m.in. informacje o polowaniach zbiorowych i indywidualnych, granicach obwodów, planach łowieckich, liczbie zwierząt przewidzianych do zabicia i faktycznie zabitych, zwierzętach postrzelonych i nieodnalezionych, a także dane dotyczące urządzeń łowieckich oraz sprawozdawczości kół łowieckich i Polskiego Związku Łowieckiego.
Taka jawność jest konieczna nie tylko z punktu widzenia społecznej kontroli nad gospodarką łowiecką, ale także bezpieczeństwa. Osoba planująca spacer, wycieczkę rowerową czy inne korzystanie z lasu lub terenów otwartych powinna mieć możliwość szybkiego sprawdzenia, czy w danym miejscu i czasie odbywa się polowanie. Informacja ta powinna być dostępna w jednym, czytelnym i aktualnym systemie, najlepiej również w formie mapowej.
Obecnie obowiązek informowania dotyczy przede wszystkim polowań zbiorowych, a informacje są publikowane przez poszczególne gminy i pozostają rozproszone. Projekt słusznie zmierza do objęcia obowiązkiem informacyjnym również polowań indywidualnych. Z punktu widzenia osoby postronnej nie ma bowiem znaczenia, czy zagrożenie związane z użyciem broni wynika z polowania zbiorowego, czy indywidualnego.
Jawność powinna obejmować również planowanie gospodarki łowieckiej, działalność kół łowieckich oraz Polskiego Związku Łowieckiego. Podmioty wykonujące zadania mające istotny wpływ na środowisko, bezpieczeństwo publiczne i prawa właścicieli nieruchomości powinny podlegać realnej kontroli społecznej. Projekt przewiduje w tym zakresie szerszą sprawozdawczość, publiczny dostęp do danych oraz zwiększenie nadzoru nad działalnością tych podmiotów.
Proponowane zmiany są więc ważnym krokiem w kierunku odejścia od modelu, w którym znaczna część informacji o polowaniach i gospodarce łowieckiej pozostaje wewnątrz środowiska łowieckiego. Jawność powinna być zasadą, ponieważ gospodarka łowiecka dotyczy wspólnego środowiska, bezpieczeństwa ludzi, praw właścicieli oraz sposobu ingerowania w populacje dzikich zwierząt. Społeczeństwo powinno mieć realną możliwość wiedzieć, gdzie, kiedy, na jakiej podstawie i z jakim skutkiem wykonywane są polowania.
Trzecia propozycja komentarza (wersja skupiona głównie na ochronie zwierząt i wartościach etycznych).
Projektowana nowelizacja Prawa łowieckiego zasługuje na pozytywną ocenę także z punktu widzenia ochrony zwierząt i współczesnych standardów etycznych. Dziko żyjące zwierzęta nie powinny być traktowane wyłącznie jako „zasób”, którym można gospodarować według potrzeb środowiska łowieckiego. Są istotami zdolnymi do odczuwania bólu, strachu i stresu, dlatego każda ingerencja polegająca na ich zabijaniu powinna wymagać szczególnego uzasadnienia, kontroli i ograniczenia do sytuacji rzeczywiście koniecznych.
Pozytywnie należy ocenić rozwiązania zmierzające do tego, aby decyzje dotyczące gatunków łownych i skali odstrzału były w większym stopniu oparte na aktualnych danych naukowych, monitoringowych i przyrodniczych, a nie na tradycji czy interesie samego środowiska łowieckiego. Projekt przewiduje m.in. okresową weryfikację listy gatunków łownych, większą kontrolę organów ochrony przyrody oraz ocenę wpływu planów łowieckich na środowisko.
Istotne znaczenie etyczne ma również ograniczenie praktyk szczególnie ingerujących w życie zwierząt. Projekt przewiduje m.in. ograniczenie polowań z naganką, polowań nocnych, nęcenia i dokarmiania w celu koncentracji zwierząt, a także polowań w okresach godowych, rozrodczych i odchowu młodych. Takie rozwiązania odpowiadają podstawowej zasadzie, że nawet tam, gdzie państwo dopuszcza zabijanie zwierząt, powinno dążyć do minimalizowania ich cierpienia i ograniczania najbardziej brutalnych praktyk.
Na poparcie zasługuje także odejście od komercjalizacji polowań. Zabijanie dzikich zwierząt nie powinno być traktowane jako usługa turystyczna ani forma rozrywki sprzedawana dla zysku. Projekt słusznie zmierza do podporządkowania działań wobec dzikich zwierząt interesowi publicznemu, ochronie przyrody i ograniczaniu cierpienia, a nie potrzebie zapewnienia atrakcji czy dochodu z polowań.
Warto również podkreślić znaczenie większej jawności informacji o liczbie zwierząt planowanych do zabicia, faktycznie zabitych oraz postrzelonych i nieodnalezionych. Zwierzęta, które zostały ranne, lecz nie zostały odnalezione, także ponoszą realne konsekwencje polowań, dlatego ten aspekt nie powinien pozostawać poza społeczną kontrolą.
Kierunek projektu jest zgodny ze zmianą społecznego i etycznego postrzegania relacji człowieka z dzikimi zwierzętami. Prawo łowieckie powinno coraz wyraźniej odchodzić od założenia, że zabijanie zwierząt jest samo w sobie zwyczajnym elementem korzystania z przyrody. Powinno być traktowane jako wyjątek wymagający uzasadnienia, proporcjonalności, kontroli i poszanowania dobrostanu zwierząt.
Czwarta propozycja komentarza (wersja ogólna).
Projektowana nowelizacja Prawa łowieckiego zasługuje na poparcie, ponieważ odpowiada na wiele problemów obecnego modelu gospodarki łowieckiej i zmierza do jego większej przejrzystości, odpowiedzialności oraz podporządkowania interesowi publicznemu.
Pozytywnie należy ocenić przede wszystkim zwiększenie kontroli społecznej i instytucjonalnej nad wykonywaniem polowań, wzmocnienie roli organów ochrony przyrody, większą jawność działalności Polskiego Związku Łowieckiego i kół łowieckich oraz utworzenie publicznego rejestru polowań i gospodarki łowieckiej. Projekt zakłada także większy udział społeczeństwa w procesach decyzyjnych dotyczących środowiska i dzikich zwierząt.
Istotnym elementem projektu jest również poprawa bezpieczeństwa ludzi. Zwiększenie minimalnej odległości oddawania strzałów od budynków i miejsc zebrań publicznych, szerszy obowiązek informowania o polowaniach oraz okresowe badania lekarskie i psychologiczne osób posiadających broń tworzą bardziej spójny system ochrony osób postronnych.
Na poparcie zasługują również rozwiązania wzmacniające prawa właścicieli nieruchomości oraz ułatwiające ustanawianie zakazu polowania na własnym terenie. Obecny model w zbyt małym stopniu uwzględnia interes osób, których nieruchomości są obejmowane gospodarką łowiecką.
Ważny jest także kierunek zmian dotyczących ochrony zwierząt i przyrody. Projekt przewiduje większe oparcie decyzji na danych naukowych, okresową weryfikację listy gatunków łownych, ograniczenie najbardziej inwazyjnych praktyk łowieckich oraz wzmocnienie kontroli przyrodniczej nad planowaniem łowieckim.
Pozytywnie należy ocenić także ograniczenie komercjalizacji polowań oraz zaostrzenie odpowiedzialności za naruszenia przepisów. Projekt odchodzi od modelu, w którym znaczna część decyzji i kontroli pozostaje wewnątrz środowiska łowieckiego, na rzecz większej jawności, odpowiedzialności i nadzoru publicznego.
Całość projektu należy ocenić jako potrzebną i idącą w dobrym kierunku. Proponowane rozwiązania wzmacniają bezpieczeństwo ludzi, ochronę zwierząt i przyrody, prawa właścicieli nieruchomości oraz społeczną kontrolę nad działalnością łowiecką. Są to zmiany odpowiadające współczesnym standardom ochrony środowiska, jawności życia publicznego i odpowiedzialności za działania ingerujące w życie dzikich zwierząt i wspólną przestrzeń.
Przechodzimy do Podsumowania lub Komentujemy artykuły projektu.
Teraz masz do wyboru dwie opcje: możesz od razu przejść do Podsumowania (bez komentowania) albo przejść do Komentowania do artykułów projektu ustawy.
My wybraliśmy skomentowanie poszczególnych artykułów. Można skomentować wszystkie artykuły, można kilka lub jeden.
Jeśli nie chcesz tego robić (zwykle ludzie poprzestają na ogólnym komentarzu) to przejdź od razu do punktu: Podsumowanie.
Komentujemy artykuły projektu ustawy.
Art. 1
Proponowana zmiana definicji łowiectwa zasługuje na poparcie. Obecne przepisy łączą łowiectwo nie tylko z gospodarowaniem populacjami dzikich zwierząt, lecz także z uprawianiem myślistwa, kultywowaniem tradycji oraz krzewieniem kultury łowieckiej. W praktyce sprzyja to modelowi silnie związanemu z interesem i samoregulacją środowiska łowieckiego.
Nowa definicja słusznie przesuwa punkt ciężkości z tradycji, rekreacji i „pozyskiwania zwierzyny” na zarządzanie populacjami zwierząt, które powinno być uzasadnione względami ekologicznymi oraz racjonalną gospodarką rolną, leśną i rybacką. Jest to istotna zmiana także na poziomie wartości: ingerencja w życie dzikich zwierząt, w tym ich zabijanie, nie powinna być uzasadniana samą tradycją czy potrzebą wykonywania myślistwa.
Łowiectwo oddziałuje na populacje zwierząt, ich strukturę społeczną i rozrodczą, siedliska oraz całe ekosystemy. Wpływa również na bezpieczeństwo ludzi i możliwość korzystania ze wspólnej przestrzeni. Dlatego powinno być traktowane przede wszystkim jako podlegająca kontroli ingerencja w środowisko, wymagająca uzasadnienia przyrodniczego i gospodarczego.
Zmiana definicji tworzy właściwą podstawę dla pozostałych rozwiązań projektu, które uzależniają podejmowanie decyzji dotyczących dzikich zwierząt od danych naukowych, zwiększają kontrolę organów ochrony przyrody i ograniczają traktowanie zwierząt jako zasobu przeznaczonego do rekreacyjnego wykorzystania.
Art. 2
Projektowana zmiana art. 33a ustawy o ochronie zwierząt wprowadza istotne gwarancje przy podejmowaniu decyzji o ograniczaniu populacji zwierząt metodami prowadzącymi do ich śmierci. Obecne przepisy nie określają dostatecznie precyzyjnie obowiązku wykazania rzeczywistego i bezpośredniego zagrożenia, rozważenia rozwiązań alternatywnych ani proporcjonalności zastosowania metod śmiercionośnych.
Projekt ustanawia jasną zasadę, że odstrzał, odłów z uśmierceniem lub inne metody prowadzące do zabicia zwierząt mogą być zastosowane dopiero wtedy, gdy zagrożenie jest rzeczywiste, bezpośrednie i poważne, a możliwe do zastosowania metody nieśmiercionośne okażą się niewystarczające. Zabijanie zwierząt zostaje więc potraktowane jako środek ostateczny, a nie podstawowa czy najłatwiejsza metoda reagowania na konflikty z dzikimi zwierzętami. Takie właśnie znaczenie projektowanej zmiany wskazano również w uzasadnieniu ustawy.
Szczególnie ważny jest obowiązek wykazania w uzasadnieniu uchwały, jakie rozwiązania alternatywne zostały rozważone lub zastosowane oraz dlaczego okazały się niewystarczające. Pozwala to ograniczyć sytuacje, w których decyzja o zabiciu zwierząt podejmowana jest bez rzetelnej analizy metod organizacyjnych, technicznych, zabezpieczających, odstraszających czy ograniczających dostęp do źródeł pokarmu.
Istotnym elementem jest również zachowanie udziału organizacji społecznych zajmujących się ochroną zwierząt oraz przyznanie im prawa zaskarżenia uchwały do sądu administracyjnego. Decyzje prowadzące do uśmiercania zwierząt powinny podlegać rzeczywistej kontroli społecznej i sądowej, szczególnie gdy dotyczą większej liczby zwierząt lub całych populacji. Projektowany mechanizm zwiększa możliwość weryfikacji, czy przesłanki zastosowania metod śmiercionośnych zostały rzeczywiście spełnione.
Wprowadzenie wymogu proporcjonalności, obowiązku rozważenia alternatyw oraz szczegółowego uzasadnienia decyzji tworzy bardziej przejrzysty standard podejmowania rozstrzygnięć dotyczących życia zwierząt. Jednocześnie przepisy zachowują możliwość podjęcia działań w sytuacji rzeczywistego i poważnego zagrożenia, wymagając jednak wykazania, że zabicie zwierząt jest rzeczywiście konieczne, a nie jedynie najprostszym dostępnym rozwiązaniem.
Art. 3
Projektowaną zmianę należy poprzeć, ponieważ likwiduje nieuzasadnione zróżnicowanie pomiędzy poszczególnymi kategoriami posiadaczy broni. Obecnie obowiązek przedstawiania co 5 lat aktualnych orzeczeń lekarskich i psychologicznych dotyczy osób posiadających broń do ochrony osobistej oraz ochrony osób i mienia, ale nie obejmuje posiadaczy broni do celów łowieckich.
Tymczasem myśliwi posługują się bronią palną w przestrzeni otwartej, często w pobliżu innych uczestników polowania, osób postronnych, dróg, zabudowań czy terenów rekreacyjnych. Jak wskazano w uzasadnieniu projektu, brak okresowej weryfikacji stanu zdrowia fizycznego i psychicznego tej grupy nie znajduje racjonalnego uzasadnienia.
Zdolność do bezpiecznego posługiwania się bronią nie jest cechą niezmienną przez całe życie. Stan zdrowia fizycznego i psychicznego może ulegać zmianom, dlatego jednorazowe badanie przeprowadzone przy ubieganiu się o pozwolenie na broń nie powinno być uznawane za wystarczające na kolejne dziesięciolecia.
Obowiązek przedstawiania aktualnych orzeczeń raz na 5 lat jest rozwiązaniem racjonalnym i proporcjonalnym. Nie pozbawia nikogo możliwości posiadania broni łowieckiej, lecz wymaga okresowego potwierdzenia, że osoba nadal spełnia warunki pozwalające na bezpieczne jej używanie. Projekt zwiększa w ten sposób bezpieczeństwo zarówno samych uczestników polowań, jak i osób postronnych korzystających z lasów, pól i innych terenów otwartych.
W przypadku dostępu do broni palnej ochrona życia i zdrowia powinna mieć pierwszeństwo przed wygodą wynikającą z braku obowiązku regularnej weryfikacji stanu zdrowia.
Art. 4
Projektowane przepisy przejściowe należy ocenić pozytywnie, ponieważ umożliwiają uporządkowane przejście od obecnego modelu planowania łowieckiego do nowych zasad, bez ryzyka powstania luki planistycznej. Taki właśnie cel tych regulacji wskazano w uzasadnieniu projektu.
Pozostawienie w mocy rocznych planów łowieckich do końca roku gospodarczego, na który zostały sporządzone, pozwala uniknąć konieczności ich przerywania i ponownego opracowywania w trakcie obowiązywania. Jednocześnie kolejne plany będą już sporządzane według nowych zasad, przewidujących m.in. większy udział regionalnego dyrektora ochrony środowiska oraz możliwość odmowy uzgodnienia planu, jeżeli jego realizacja mogłaby zagrozić właściwemu stanowi ochrony gatunków, siedlisk, ostoi lub różnorodności biologicznej.
Zasadne jest również czasowe pozostawienie w mocy wieloletnich łowieckich planów hodowlanych, z jednoczesnym określeniem maksymalnego okresu ich dalszego obowiązywania na 24 miesiące. Zapobiega to sytuacji, w której plany sporządzone według dotychczasowych, mniej rygorystycznych zasad mogłyby obowiązywać jeszcze przez wiele lat. Jak wskazano w uzasadnieniu, rozwiązanie to ma z jednej strony zapobiec luce planistycznej, a z drugiej wyznaczyć konkretny termin przejścia na nowy, bardziej kontrolowany pod względem środowiskowym model planowania.
Ma to szczególne znaczenie, ponieważ nowe wieloletnie plany mają podlegać strategicznej ocenie oddziaływania na środowisko, uzgodnieniu z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska oraz kontroli administracyjnej. Ich wpływ będzie analizowany m.in. pod kątem ochrony gatunków, siedlisk, ostoi i obszarów Natura 2000.
Przyjęte rozwiązanie zachowuje więc właściwą równowagę między ciągłością funkcjonowania systemu a potrzebą sprawnego wdrożenia nowych, wyższych standardów ochrony przyrody i kontroli planowania łowieckiego.
Art. 5
Projektowane rozwiązanie należy ocenić pozytywnie, ponieważ wprowadza jasne i przewidywalne zasady przejścia pomiędzy dotychczasowym a nowym modelem planowania łowieckiego.
Zasadne jest pozostawienie dotychczasowych przepisów w odniesieniu do postępowań wszczętych przed wejściem w życie ustawy. Pozwala to uniknąć zmiany reguł postępowania w jego trakcie oraz konieczności ponownego wykonywania czynności już przeprowadzonych na podstawie obowiązujących przepisów.
Jednocześnie właściwym rozwiązaniem jest objęcie nowymi regulacjami wieloletnich łowieckich planów hodowlanych oraz ich zmian, których opracowywanie rozpocznie się już po wejściu ustawy w życie. Dzięki temu nowe standardy nie zostają odsunięte na bliżej nieokreśloną przyszłość, lecz zaczynają obowiązywać wobec nowo tworzonych dokumentów planistycznych.
Ma to szczególne znaczenie w przypadku wieloletnich planów łowieckich, ponieważ projekt wprowadza wobec nich znacznie szerszą kontrolę środowiskową, w tym obowiązek przeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania na środowisko. Ocena ma obejmować m.in. wpływ planu na gatunki zwierząt, ich siedliska i ostoje, różnorodność biologiczną oraz obszary Natura 2000.
Przyjęte rozwiązanie zapewnia więc z jednej strony ciągłość i stabilność postępowań już rozpoczętych, a z drugiej – możliwie szybkie stosowanie nowych standardów ochrony przyrody do dokumentów opracowywanych po wejściu ustawy w życie. Jest to spójne z założeniem projektu, zgodnie z którym przepisy przejściowe mają zapobiegać luce planistycznej, a jednocześnie prowadzić do przejścia na bardziej kontrolowany pod względem środowiskowym model planowania łowieckiego.
Art. 6
Projektowane rozwiązanie należy ocenić pozytywnie, ponieważ zapewnia jasne określenie momentu, od którego nowe wymogi dotyczące strategicznej oceny oddziaływania na środowisko będą miały zastosowanie do wieloletnich łowieckich planów hodowlanych oraz ich zmian.
Objęcie tym obowiązkiem projektów, których opracowywanie rozpocznie się po wejściu ustawy w życie, pozwala uniknąć ingerencji w już rozpoczęte procedury, a jednocześnie zapewnia, że wszystkie nowe plany będą przygotowywane według wyższych standardów ochrony środowiska. Jest to rozwiązanie spójne z zasadą uporządkowanego przejścia do nowego modelu planowania łowieckiego.
Wprowadzenie strategicznej oceny oddziaływania na środowisko ma szczególne znaczenie, ponieważ wieloletnie łowieckie plany hodowlane mogą wpływać na populacje dzikich zwierząt, ich siedliska i ostoje, różnorodność gatunkową i genetyczną, a także na obszary Natura 2000. Zgodnie z projektem plan nie będzie mógł zostać zatwierdzony, jeżeli z przeprowadzonej oceny będzie wynikało, że może on znacząco negatywnie oddziaływać na środowisko.
Dotychczasowy model nie zapewniał wystarczającej kontroli środowiskowej nad wieloletnim planowaniem łowieckim, mimo że dokumenty te mogą wywierać długotrwały wpływ na przyrodę i populacje zwierząt.
Art. 6 zapewnia więc, że nowe standardy środowiskowe będą stosowane konsekwentnie do wszystkich planów tworzonych już po wejściu ustawy w życie, bez podważania procedur rozpoczętych wcześniej. Takie rozwiązanie wzmacnia kontrolę przyrodniczą nad planowaniem łowieckim i zwiększa znaczenie ochrony środowiska w procesie podejmowania decyzji.
Art. 7
Projektowane rozwiązanie należy ocenić pozytywnie, ponieważ obejmuje nowymi standardami również istniejącą infrastrukturę łowiecką, a nie tylko urządzenia powstające po wejściu ustawy w życie.
Szczególnie ważny jest obowiązek uzyskania zgody właściciela, posiadacza lub zarządcy gruntu na urządzenia związane z gospodarką łowiecką. Wzmacnia to prawa osób dysponujących nieruchomościami i ogranicza możliwość utrzymywania infrastruktury łowieckiej bez ich wyraźnej zgody.
Pozytywnie należy ocenić również obowiązek usunięcia ambon i podobnych urządzeń z otulin parków narodowych i rezerwatów przyrody. W przypadku obszarów Natura 2000 ich pozostawienie będzie możliwe tylko po uzyskaniu zgody regionalnego dyrektora ochrony środowiska i po stwierdzeniu braku zagrożenia dla chronionych gatunków, siedlisk i ostoi.
Przepis zapewnia więc realne dostosowanie istniejącej infrastruktury do nowych standardów ochrony przyrody i praw właścicieli gruntów.
Art. 8
Projektowane rozwiązanie należy ocenić pozytywnie, ponieważ zapewnia ciągłość funkcjonowania obwodów łowieckich, a jednocześnie wyznacza maksymalny, 36-miesięczny termin dostosowania ich do nowych zasad.
Ma to istotne znaczenie, ponieważ projektowana ustawa wzmacnia wpływ właścicieli nieruchomości, gmin, regionalnych dyrektorów ochrony środowiska oraz organizacji społecznych na sposób wyznaczania obwodów łowieckich. Rozszerza także katalog terenów, które mają być z nich wyłączone.
Zasadne jest również prowadzenie już wszczętych postępowań na podstawie dotychczasowych przepisów. Zapobiega to zmianie reguł w toku postępowania i pozwala na uporządkowane przejście do nowego modelu. Jednocześnie ograniczenie obowiązywania dotychczasowych obwodów do 36 miesięcy gwarantuje, że nowe standardy nie zostaną odłożone na czas nieokreślony.
Art. 9
Projektowane rozwiązanie należy ocenić pozytywnie, ponieważ chroni skuteczność oświadczeń już złożonych przez właścicieli nieruchomości i nie zmusza ich do ponownego przechodzenia procedury po wejściu ustawy w życie. Uzasadnienie projektu wprost przewiduje zachowanie mocy takich oświadczeń.
Jednocześnie objęcie ich od dnia wejścia ustawy w życie nowymi przepisami wzmacnia ochronę praw właścicieli i zapewnia spójność całego systemu. Projekt zmierza bowiem do zwiększenia realnego wpływu właścicieli nieruchomości na wykonywanie polowań na ich gruntach.
Rozwiązanie łączy więc poszanowanie wcześniej podjętych decyzji właścicieli z natychmiastowym zastosowaniem nowych, korzystniejszych standardów ochrony ich praw.
Art. 10
Projektowane rozwiązanie należy ocenić pozytywnie, ponieważ wprowadza stopniowe wygaszenie działalności polegającej na komercyjnej organizacji i sprzedaży polowań, zamiast jej natychmiastowego zakończenia. Podmioty już działające otrzymują czas na dostosowanie się do nowych przepisów, natomiast od dnia wejścia ustawy w życie nie będzie możliwe rozpoczynanie nowej działalności tego rodzaju.
Takie rozwiązanie jest proporcjonalne i przewidywalne. Z jednej strony realizuje podstawowy cel projektu, jakim jest odejście od traktowania zabijania dzikich zwierząt jako odpłatnej usługi rekreacyjnej, z drugiej zaś uwzględnia sytuację podmiotów, które dotychczas prowadziły tę działalność legalnie.
Okres przejściowy pozwala więc pogodzić ochronę zwierząt i zmianę modelu łowiectwa z zasadą zaufania do państwa i prawa.
Art. 11
Projektowane rozwiązanie należy ocenić pozytywnie, ponieważ łagodzi skutki wprowadzenia zakazu komercyjnej organizacji i sprzedaży polowań wobec podmiotów, które prowadziły taką działalność legalnie przed zmianą prawa.
Odszkodowanie ograniczone do rzeczywiście poniesionej straty majątkowej, z wyłączeniem utraconych przyszłych korzyści, stanowi rozwiązanie proporcjonalne. Pozwala uwzględnić sytuację przedsiębiorców, nie prowadząc jednocześnie do finansowania z budżetu państwa zysków, które mogłyby zostać osiągnięte z dalszej sprzedaży możliwości zabijania dzikich zwierząt.
Mechanizm ten wzmacnia przewidywalność regulacji i zasadę zaufania do państwa, pozostając spójny z celem projektu, jakim jest odejście od komercjalizacji polowań.
Art. 12
Projektowane rozwiązanie należy ocenić pozytywnie, ponieważ wprowadza przejrzysty i degresywny mechanizm odszkodowawczy, który premiuje szybsze zakończenie działalności objętej zakazem. Podmiot kończący działalność wcześniej otrzyma wyższe odszkodowanie, natomiast wraz z upływem okresu przejściowego jego wysokość będzie maleć.
Zasadne jest również ograniczenie podstawy odszkodowania wyłącznie do przychodów z działalności polegającej na komercyjnej organizacji i sprzedaży polowań oraz uwzględnienie sytuacji podmiotów działających krócej niż trzy lata.
Tak skonstruowany mechanizm łączy ochronę interesów podmiotów, które działały legalnie na podstawie dotychczasowych przepisów, z celem ustawy, jakim jest stopniowe odejście od komercjalizacji zabijania dzikich zwierząt.
Art. 13
Projektowane rozwiązanie należy ocenić pozytywnie, ponieważ wprowadza jasną i możliwą do zweryfikowania procedurę ubiegania się o odszkodowanie. Wymóg przedstawienia danych o przychodzie oraz dokumentów potwierdzających trwałe zakończenie działalności pozwala ograniczyć ryzyko wypłaty świadczeń nienależnych lub ustalonych na podstawie niezweryfikowanych danych.
Zasadne jest również powierzenie prowadzenia postępowania ministrowi właściwemu do spraw środowiska, co zapewnia jednolity sposób rozpatrywania wniosków w całym kraju.
Przepis tworzy więc przejrzysty mechanizm kompensacyjny, który z jednej strony chroni interesy podmiotów objętych zakazem, a z drugiej zabezpiecza środki publiczne poprzez obowiązek udokumentowania podstaw odszkodowania.
Art. 14
Projektowane rozwiązanie należy ocenić pozytywnie, ponieważ tworzy przejrzystą i kontrolowalną procedurę przyznawania odszkodowań.
Możliwość weryfikacji danych zawartych we wniosku ogranicza ryzyko nadużyć i chroni środki publiczne, a określenie maksymalnego terminu 6 miesięcy na wydanie decyzji oraz 30 dni na wypłatę odszkodowania zwiększa przewidywalność całego postępowania.
Zasadne jest również potrącanie zaległości publicznoprawnych z należnego odszkodowania. Cały mechanizm zachowuje więc równowagę między ochroną interesów podmiotów uprawnionych a potrzebą rzetelnego i odpowiedzialnego wydatkowania środków publicznych.
Art. 15
Projektowane rozwiązanie należy ocenić pozytywnie, ponieważ zapewnia jasne oparcie postępowania odszkodowawczego na przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego. Uzasadnienie projektu wprost wskazuje, że postępowania te mają mieć charakter administracyjny i podlegać zasadom KPA.
Rozwiązanie zwiększa przewidywalność procedury, zapewnia stosowanie ugruntowanych gwarancji procesowych i ogranicza ryzyko powstawania wątpliwości co do sposobu prowadzenia postępowania.
Art. 16
Projektowane rozwiązanie należy ocenić pozytywnie, ponieważ zapewnia podmiotowi ubiegającemu się o odszkodowanie możliwość poddania decyzji ministra kontroli sądu powszechnego. Uzasadnienie projektu wprost przewiduje taki mechanizm kontroli sądowej.
Istotne jest również zwolnienie pozwu z opłaty, co ułatwia realne skorzystanie z drogi sądowej. Jednocześnie niewstrzymywanie wykonania decyzji zapobiega nieuzasadnionemu przedłużaniu procedury wypłaty odszkodowania.
Przepis wzmacnia więc gwarancje procesowe wnioskodawcy, zachowując jednocześnie sprawność postępowania.
Art. 17
Projektowane rozwiązanie należy ocenić pozytywnie, ponieważ wprowadza jednoznaczny termin na dochodzenie roszczenia o odszkodowanie i tym samym zapewnia pewność prawa zarówno po stronie uprawnionych podmiotów, jak i Skarbu Państwa.
Roczny termin liczony od dnia zakończenia działalności jest spójny z konstrukcją całego mechanizmu odszkodowawczego i został wprost przewidziany w uzasadnieniu projektu.
Takie rozwiązanie zapobiega pozostawaniu roszczeń w stanie niepewności przez nieograniczony czas i porządkuje proces wygaszania działalności objętej zakazem.
Art. 18
Projektowane rozwiązanie należy ocenić pozytywnie, ponieważ zapewnia ciągłość roszczenia o odszkodowanie także w razie następstwa prawnego po podmiocie uprawnionym.
Zapobiega to sytuacji, w której roszczenie wygasałoby wyłącznie z powodu przekształcenia, sukcesji albo innej zmiany po stronie podmiotu. Uzasadnienie projektu wprost przewiduje przejście roszczenia na następców prawnych jako element mechanizmu odszkodowawczego.
Rozwiązanie zwiększa pewność prawa i spójność całej procedury odszkodowawczej.
Art. 19
Projektowane rozwiązanie należy ocenić pozytywnie, ponieważ zapewnia, że wypłacone odszkodowanie zachowa swój kompensacyjny charakter i nie zostanie pomniejszone przez obowiązek zapłaty podatku dochodowego.
Jest to spójne z konstrukcją całego mechanizmu odszkodowawczego, który ma łagodzić rzeczywistą stratę majątkową związaną z koniecznością zakończenia działalności. Uzasadnienie projektu wprost wskazuje, że przychód z tytułu odszkodowania ma być wyłączony z przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.
Rozwiązanie zwiększa przejrzystość i przewidywalność systemu odszkodowawczego.
Art. 20
Projektowane rozwiązanie należy ocenić pozytywnie, ponieważ pozwala stopniowo wdrożyć nowe obowiązki sprawozdawcze PZŁ i kół łowieckich, a jednocześnie nie odkłada w czasie zwiększenia jawności ich działalności. Uzasadnienie projektu wskazuje, że obecny system nie zapewnia wystarczająco szczegółowej, publicznej i trwałej sprawozdawczości finansowej i merytorycznej.
Zasadne jest w szczególności zobowiązanie PZŁ i kół łowieckich do opublikowania już w ciągu 6 miesięcy dokumentów dotyczących poprzedniego roku. Pozwala to uzyskać podstawowy poziom przejrzystości jeszcze przed rozpoczęciem pełnego cyklu sprawozdawczego na nowych zasadach.
Przepis łączy więc szybkie zwiększenie jawności z okresem potrzebnym na organizacyjne dostosowanie się do nowych obowiązków.
Art. 21
Projektowane rozwiązanie należy ocenić pozytywnie, ponieważ służy ograniczeniu konfliktu interesów w Państwowej Straży Łowieckiej. Projekt przewiduje, że strażnik nie będzie mógł być członkiem Polskiego Związku Łowieckiego, co ma wzmacniać niezależność organu kontrolnego od środowiska, które podlega jego kontroli.
Jednocześnie zastosowanie tego wymogu wyłącznie do osób zatrudnianych po wejściu ustawy w życie pozwala wprowadzić nowy standard bez ingerowania w istniejące stosunki zatrudnienia.
Przepis łączy więc potrzebę zwiększenia bezstronności i wiarygodności kontroli z uporządkowanym sposobem wdrożenia nowych wymagań.
Art. 22
Projektowane rozwiązanie należy ocenić pozytywnie, ponieważ zwiększa przejrzystość działalności, której bezpośrednim skutkiem jest zabijanie i ranienie dzikich zwierząt.
Publiczny rejestr ma obejmować m.in. informacje o liczbie zwierząt przewidzianych do zabicia, faktycznie zabitych oraz postrzelonych i nieodnalezionych. Umożliwi to społeczną kontrolę rzeczywistej skali polowań i ich konsekwencji dla zwierząt, a także ocenę, czy prowadzone działania pozostają zgodne z deklarowanymi celami gospodarki łowieckiej.
Szczególnie istotne jest szybkie rozpoczęcie publikowania danych o planowanych i przeprowadzonych polowaniach. Jawność tych informacji zwiększa możliwość reagowania na nieprawidłowości oraz wzmacnia kontrolę nad praktykami ingerującymi w życie dzikich zwierząt. Uzasadnienie projektu podkreśla, że informacje publikowane z opóźnieniem nie spełniałyby swojej funkcji kontrolnej.
Art. 22 tworzy więc ważne narzędzie kontroli społecznej nad skalą zabijania zwierząt i nad sposobem prowadzenia gospodarki łowieckiej.
Art. 23
Projektowane rozwiązanie należy ocenić pozytywnie, ponieważ wyznacza konkretne terminy wdrożenia nowych standardów, w szczególności dotyczących ustalania, które gatunki mogą pozostawać na liście gatunków łownych.
Szczególnie istotne z perspektywy ochrony zwierząt jest przeprowadzenie pierwszej oceny w ciągu 12 miesięcy od wejścia ustawy w życie. Projekt zakłada, że gatunek może być uznany za łowny wyłącznie na podstawie aktualnych i możliwych do zweryfikowania danych naukowych, monitoringowych lub urzędowych, a nie ze względu na tradycję czy dotychczasową praktykę łowiecką.
Obowiązkowa weryfikacja pozwoli usunąć z listy gatunki, wobec których nie istnieje aktualne uzasadnienie dla dalszego zabijania. Ma to szczególne znaczenie m.in. w odniesieniu do ptaków, wobec których uzasadnienie projektu wskazuje na problemy takie jak postrzałki, ryzyko zabijania gatunków chronionych czy niekorzystne trendy populacyjne.
Art. 23 zapewnia więc, że nowe, bardziej ochronne zasady nie pozostaną jedynie deklaracją, lecz zostaną wdrożone w jasno określonym terminie.
Art. 24
Projektowane rozwiązanie należy ocenić pozytywnie, ponieważ zapewnia natychmiastowe stosowanie nowych, wyższych standardów ochrony zwierząt również w postępowaniach już wszczętych, ale jeszcze niezakończonych.
Ma to szczególne znaczenie w sprawach dotyczących odłowu z uśmierceniem i odstrzału redukcyjnego. Projekt zakłada, że zabicie zwierzęcia powinno być środkiem ostatecznym – dopuszczalnym tylko wtedy, gdy zagrożenie jest rzeczywiste i bezpośrednie, brak jest możliwych do zastosowania alternatyw, a uśmiercenie pozostaje proporcjonalne do zagrożenia.
Zastosowanie nowych przepisów także do postępowań będących w toku zapobiega wydawaniu po wejściu ustawy w życie decyzji opartych na słabszych standardach ochrony zwierząt. Wzmacnia również udział organizacji społecznych i kontrolę nad decyzjami prowadzącymi do uśmiercania zwierząt.
Art. 25
Projektowane rozwiązanie należy ocenić pozytywnie, ponieważ zapewnia stosowanie nowych, wyższych standardów ochrony zwierząt do spraw dotyczących ograniczania populacji na podstawie art. 33a ustawy o ochronie zwierząt.
Projekt przewiduje, że odstrzał, odłów z uśmierceniem lub inne metody śmiercionośne będą dopuszczalne wyłącznie wtedy, gdy zagrożenie ma charakter rzeczywisty, bezpośredni i poważny, nie istnieją możliwe do zastosowania rozwiązania alternatywne, a zabicie zwierząt pozostaje proporcjonalne do zagrożenia.
Zastosowanie nowych przepisów do tych spraw wzmacnia zasadę, że uśmiercanie zwierząt powinno być środkiem ostatecznym, a decyzje w tym zakresie muszą podlegać większej kontroli społecznej i sądowej.
Art. 26
Projektowane rozwiązanie należy ocenić pozytywnie, ponieważ zapewnia rzeczywiste objęcie dotychczasowych posiadaczy broni do celów łowieckich obowiązkiem okresowej weryfikacji stanu zdrowia fizycznego i psychicznego.
Uzasadnienie projektu wskazuje, że obecnie osoby posiadające broń do celów łowieckich co do zasady nie podlegają regularnej kontroli zdrowotnej w takim zakresie, mimo że używają broni palnej w przestrzeni otwartej, często w pobliżu innych osób, zabudowań i terenów rekreacyjnych.
Dwunastomiesięczny termin na przedstawienie nowych orzeczeń pozwala wdrożyć ten obowiązek w sposób uporządkowany, a jednocześnie nie pozostawia przez długi czas bez weryfikacji osób, których dotychczasowe badania mają więcej niż pięć lat. Rozwiązanie zwiększa bezpieczeństwo ludzi i zwierząt oraz wzmacnia kontrolę nad osobami posługującymi się bronią podczas polowań.
Art. 27
Przejdź do Podsumowania.
Podsumowanie.
W Podsumowaniu znajdziesz swoje komentarze i odpowiedzi na pytania. W razie potrzeby możesz je edytować, a następnie przesłać formularz.
Jeśli nie chcesz nic zmieniać, to zjedź na dół strony i kliknij Wyślij formularz.
Udało się!
Brawo, dołożyłaś/dołożyłeś swoją cegiełkę do zmiany patologicznego prawa łowieckiego obowiązującego w Polsce.
Zmieńmy prawo łowieckie! Na dobre!
Dla kogo to robimy?
Robimy to dla setek tysięcy zwierząt mordowanych i ranionych każdego roku przez polskich myśliwych oraz przez myśliwych z zagranicy, którzy postanowili dla rozrywki postrzelać do polskich zwierząt.
Jak to powiedział sir Roger Moore: „W świecie oferującym niezliczone możliwości rozrywki odrażające jest to, że ktokolwiek wybiera ekscytację płynącą z zabijania innych istot, które nie oczekują od życia niczego poza szansą, by pozostać przy życiu”.
Walczmy między innymi dla poniższych zwierząt.
